maandag 16 mei 2022

Camino Anders dan anders III Dag 31 Tot slot: Genieten vind ik een bijverschijnsel

Wat een prachtige spreuk voor deze laatst Camino dag! "Gieneten vind ik een bijverschijnsel van je ding doen. Ik ben een bever die een dam bouwt en ik geniet van het vorderen van de werken.". Een spreuk uit de Gelukskalender die me deze Camino heeft begeleid. 
Ik ga op reis, nee niet meer op de vlucht voor de pollen, en wat brengt me deze reis weer veel. Het prachtige weer, de ontmoetingen in het "open" Friesland. De lucht is heerlijk. Je kunt heel ver kijken. De blijk vanuit het huisje over de velden is elke dag weer prachtig. We zagen de kuikens uit hun eieren komen, de zwaluwen nesten bouwen, de boeren de aardappels poten. Het getoet van de meerkoeten zal ik overal bovenuit herkennen. De fruitbomen zagen we in bloei komen en hun bloei weer verliezen. De vruchten zijn in ontwikkeling. Niet gestoord door de vorst! 

We genieten we altijd weer van het wonen in het kleine simpele, maar van alle gemakken voorziene tiny house. De thuiskomst in het grote huis is dan weer overweldigend. Wat een spullen en wat een kamers. We zitten maar op een stoel, we liggen in een bed. Dus waarom al deze spullen?

In zag in mijn mail dat er een nieuwe Ultrea( nieuwsbrief van het Jacobs genoootschap) zit. Dat is mooi! Het verhaal van de Camino Anders dan anders eindigt, maar digitaal lezend, kunnen  we genieten van andermans verhalen. De tocht naar Kevelaer staat er in. Maar ook het verhaal van Imre, die net een dag voor Rome in zijn slaap is gestorven. Bijzonder!

Terwijl ik dit stukje thuis type vliegen de meikevers achter het huis in grote getale rond..... grrrr. Dat betekent weer larven in onze tuin. Die zag er prachtig uit. Misschien kun je zeggen, dat wat nu groeit, overleeft de larven. Onze verbena's die vorig jaar uitbundig bloeienden en onze tuin 5 maanden voorzagen met bijen, insecten en vlinders zijn weer overvloedig opgekomen. Mooi. De natuur is hier ver heen. 

Op de tafel staat trots een prachtig boeket te pronken. In Friesland gekregen en al 14 dagen heeft het daar de kamer gesierd. Genieten, doe ik daarvan. Ik kon er geen afscheid van nemen. Dus ik heb het in een krant gewikkeld, met natte keukenrolpapier en mooi weer meegenomen. Thuis de  takken weer schuin afgesneden. Misschien doet hij het nog een weekje.

De auto was vol, maar ook zo leeg. Er moeit nog een was gedraaid worden, maar dat kan nog wel en zo zijn de fysieke zaken van Friesland al weer verdwenen.

Morgen roept de arbeid weer. Ik tel dan 6,5 week af en dan is ook dat voorbij. En wat er dan komt?

Volgend jaar Spanje? Of toch weer Friesland? We zitten niet meer vast aan een tijd. Dus hoop ik: alle tijd, als ons dat gegeven is. We gaan onze dingen doen die op ons pad komen en genieten is een bijverschijnsel daarvan!





zondag 15 mei 2022

Camino Anders dan anders III Dag 31 Wandelen werkt verslavend...

De laatste dag in het Friesland met het gezonde lucht. Afgezien de lucht rond de tulpenvelden. Door alle bestrijdingsmiddelen mogelijk niet zo gezond. Je kijkt toch even met andere ogen naar de tulpen. Het zijn wel bloemen die ik snel voor mezelf koop, want ze zijn zo goedkoop. Maar ja, voor welke prijs in dit landschap. 

De laatste dag en met weemoed kijk ik terug. Wat gaat de tijd snel! De dagen vliegen voorbij. Het was ontzettend fijn dat we deze laatste twee dagen samen nog een heerlijke wandeling konden maken en een heerlijke fietstocht. De spreuk van vandaag komt uit de Gezondheidskalender. De Gelukskalender was totaal niet passend voor deze dag.  Maar "Wandelend werkt verslavend" is toch een mooie spreuk voor deze laatste dag van deze wonderlijke Camino. In 2012 was de eerste kennismaking met de Camino door het vrijwilligerswerk in de herberg. Ik had van een Camino nog nooit gehoord. De voorwaarde was toen: "Kom lopend aan..., dan weet je wat pelgrims doormaken. " Ik weet nog toen ik een paar uur op pad was dacht, "Wat jammer dat ik afgesproken heb in de herberg te helpen. Ik zou nu door willen lopen tot Santiago." Sindsdien is lopen een essentiële levensbehoefte. En fietsen volgens mij ook, al is dit dat al veel langer zo'n behoefte. 

Vanmorgen zijn we gestart met ons hardlooprondje. Inmiddels ook zo'n verslavende activiteit. Met paracetamol, moet ik toegeven. 3 Minuten hardlopen,  1 minuut lopen, 3 minuten hard enz. en de laatste 10 minuten achter elkaar. Het ging en de 5 km durf ik, ondanks de zere billen,  volgende week wel aan. Jammer van de 10. Maar we kunnen ons nog opgeven tot vrijdag, dus ik heb nog even tijd. Misschien zit het er toch nog in?

In de zon daarna lekker onze yoghurt genomen. Even genieten van het moment. Het is prachtig weer. In fietsbroek met t shirt gaan we op weg.   Vervolgens zijn we min of meer tegen de wind in richting de Zwarte Haan gefietst.  Na Minnertsga komen we bij een Kloostertuin. Volgens mij gewoon een naam voor de gemeenschappelijke groente-en fruittuin van het dorp. Super leuk. Omdat Friesland in de Middeleeuwen bol stond van kloosters, zal daar wel naar vernoemd zijn.

In St Jacobiparochie voor de kerk troffen we een vakantiefietser. De vrouw kwam uit Frankrijk en fietst naar de Noordkaap via Noorwegen en via de grens van Finland terug. Ik denk zo'n 6000 km om alleen al  bij de Noordkaap te komen. Helemaal alleen en al gepensioneerd. Dus rond  de 60 of zo of ouder. Ik weet niet of ik het zou durven. Maar het was geweldig om een poos met haar te praten. Ze wist niets van het Camino gebeuren. Had geen benul dat ze op een Nederlands startpunt zat. Ze mopperde aardig over de campingprijzen hier in Nederland. En dat klopt. Ze had inmiddels ontdekt dat de kleine boerencampings voor fietsers het fijnste zijn.  Dat klopt, dat vinden wij ook! Wat ontzettend leuk, deze ontmoeting en op de laatste dag van deze Camino die natuurlijk niet helemaal een echte Camino is.

Maar als Pelgrim leven, doe je dat niet alleen als je onderweg weg. Het gewone leven is ook een reis. Wat dat betreft was deze Camino ook een ervaring. Geen stil en leeg Friesland, maar een druk en levendig Friesland. Met alles open wat maar open kon zijn! Musea restaurants, zwembad! Heerlijk!

Door de valpartij met de fiets, ook een week van stilstand. In eens leven in een rustiger tempo. Ik kreeg net deze week te horen dat een oud collega, twee jaar jonger dan wij, een tia heeft gehad. Dat kan ook. Ogenschijnlijk lijkt het of hij er niks van over heeft gehouden. Maar hij is al weken aan het re-integreren. De angst dat het weer gebeurt blijft hem parten spelen. Zijn verhaal kwam wel even binnen.
Het rustiger leven dat weekje na de val lukte goed. We beginnen er aan te wennen.

Vanaf de Zwarte Haan ging het als een speer naar huis. Wind in de rug, MijnMaatje die steeds roept "Rooster" dan kan ik even op de trappers staan en knallen de hobbels niet in mijn rug. 67,50 Km staat er op de teller als we weer bij het tiny hous zijn. Ja, we hebben echt een Talent om steeds onze grenzen op te zoeken. Ik blaas uit op het bankje voor het huis uit de wind. MijnMaatje maakt van alle restjes groenten en bonen een vulling voor de wraps. We gaan morgen met een zo goed als lege levensmiddelen krat weer naar huis. We ruimen nog niets op en doen gewoon of we morgen nog niet weg gaan! Nog een half dagje....







zaterdag 14 mei 2022

Camino Anders dan anders III Dag 30 Iedereen heeft talent!

Afgepeigerd en warm van het eten en de lekkere douche hang ik op het roze bankje in het tiny house om een blogje te maken over deze TOPDAG.  Afgepeigerd, omdat we er een talent voor hebben om net nog even meer te doen, dan dat we eigenlijk willen of kunnen. Het leek toen we opstonden een prachtige dag te worden. Plannen waren hardlopen en dan ergens wandelen. Er moet toch getraind worden voor de wedstrijd van de bucketlist voor volgende week zondag. Maar we besloten, omdat het weer zo prachtig was, toch nog te proberen om een etappe van het Elfsteden pad te lopen. Deze hadden we gepland staan voor de dag na mijn valpartij. Het is een route van 15 km en dat moet toch lukken?

We hadden eigenlijk geen lunchsalade en geen brood, dus om 8 uur stond ik nog gauw een couscoussalade te maken en een pan soep te koken van allerlei restjes groenten. Gisteravond zijn we uit eten geweest. Bij de "Beste Pizzeria van Nederland." Ik moet toegeven, ik heb nog nooit zo'n lekker pizza gehad en het toetje pavlova was overheerlijk! Maar ook gewoon het er zijn, was geweldig. Mensen komen van heinde en verre voor deze pizzeria. Er schijnen mensen dit huisje te boeken om dan in Pingjum te kunnen eten. 



We besloten om gewoon vandaag relaxt te doen.  Mijn billen zijn nog niet weer helemaal op orde, dus het moet niet te gek worden en daarom hebben we eerst nog heerlijk het yoghurtje buiten gegeten. Daarna op de fiets naar Bolsward om de bus te kunnen nemen naar Workum. Met de wind in de rug fietsen we naar Bolsward. We zijn veel te vroeg en we gaan nog een poosje op de trappen bij de gracht zitten. Ik loop even een winkel binnen. Wat een kleding en wat een spullen. Door het basic leven van de afgelopen weken ben ik eigenlijk helemaal niet meer gericht op de kleding. Ik koop eigenlijk überhaupt nooit meer nieuwe kleren. Altijd tweedehands en dat gaat ook prima.

MijnMaatje tref ik op de trappen in gesprek met een oudere man. Hij raapt al sinds 1985 afval in Bolsward. Boeiend en bevlogen verteld hij over zijn missie. Dat is toch een waar talent dat je zolang doorgaat met opruimen. Je zou denken dat je dat je de moed verliest, als dit zolang nodig blijkt te zijn. Ja, sinds er statiegeld op de flesjes zit vindt hij die niet meer zo vaak. Dus de maatregel helpt echt.

Na een klein kwartier met de bus belanden we in Workum. Een stralende blauwe lucht, dwars door het land met koeien. Het is een geweldige route.  Het weer is fantastisch. Ik gebin met lange broek en jas en ik eindig met wandelroek en hemdje! We houden lange pauzes, want mijn billen vragen wel enige voorzichtigheid. Vanaf Aaldfours hebben we twee opties. De echte route, maar deze gaat langs de weg of via de dijk. Maar deze is wel 2 tot 3 km langer. Met twee paracetamol gaan we toch voor de dijk. Super geweldig. Wat was het prachtig. I heb echt van heel dichtbij kievieten gezien. Ik dacht dat ze veel groter waren, maar hij zijn kleine vogels. Ze waren erg agressief naar ons, wat we kwamen denk ik te dicht in de buurt van hun nest. Bij een veld met grutto's wachtte ons een prachtig schouwspel. Een roofvogel aasde op de eieren en kuikens. Hij werd toch belaagd door een zwerm van grutto's. Bijzonder om te zien.

Uiteindelijk bleek de route geen 15, maar nu bijna 21 km. Toen moesten we ook nog terugfietsen, tegen de wind in. Nu ik paracetamol had genomen had ik geen centje pijn. Het klauteren over hekken en zo is wel een ding. Aankleden, trap op lopen, zitten  is nog steeds flink pijnlijk. Maar fietsen, mits geen kuil of verhoging gaat goed, lopen ook wel, maar niet te ver en zwemmen wil prima. 

Op het menu vandaag stond ook nog nasi met tofu. Dat is nog wel een bewerkelijke maaltijd. De pindasaus brandde ook nog flink aan. Dat inductie koken is echt nog wel een ding voor mij. Ik heb daar niet een twee drie een talent voor.  Aanbranden betekent ook weer flink poetsen en daar zat ik nu echt niet op te wachtten. Het eten was overigens heerlijk. Maar daar hebben we nooit problemen mee. Sinds we suikervrij en puur eten, eten we fantastisch. Morgen hebben we weer een lunch van de nasi die over is en we maken 's avonds wraps van alle groenten die er nog zijn. We gaan met een bijna lege koelkast weer naar huis. Maandag roept het gewone leven weer. 

De mevrouw van het huisje kwam ook nog even. Ze was al twee dagen ons achterna aan het lopen voor schone theedoeken en zo. Ze zullen ons wel vreemde gasten vinden. We doen namelijk wel vaker dan 1 keer met onze handdoeken. Als we zouden willen kunnen we elke dag nieuwe krijgen. Maar dat vind ik onzin. Doe ik thuis ook niet. En al dat wassen, is zo slecht voor het milieu. Thuis willen we proberen om onze cv installatie zo lang mogelijk uit te laten. Dit in kader van de gasrekening.  Maar de eerlijkheid gebied dat we we ook de smaak te pakken hebben van hoe we nog meer kunnen besparen op gas. Wat dat betreft zijn MijnMaatje en ik aardig aan elkaar gewaagd. Als we iets bedenken, dan gaan we meestal beide er voluit voor.

De spreuk van vandaag is "Iedereen heeft ene talent. Het is een kwestie van in beweging blijven tot je het gevonden hebt." En de opdracht is: "Wat is je grootste talent en doe daar vandaag iets mee!"

Ja mijn grootste talent? Ik denk wel doorzetten en aanpakken. Maar als je zou vragen: "Waar word je blij van? " Dan is denk het antwoord. Iets maken, iets bedenken, creatief zijn....  Daar doe ik denk ik ook elke dag wel iets mee. Wat dacht je van de aangebrande pan schoonmaken met koffiedik bij gebrek aan een schuurspons? Ik had eens gehoord dat koffiedik werkt als een schuurmiddel. Het werkte inderdaad. 

Een ander talent is ook dat ik niet kan stoppen met waar ik mee bezig ben. Zelfs nu ik knikkebollend hang over mijn blog vind ik het lastig om er een eind aan te breien. Vandaar dat het geen blogje is vandaan, maar toch weer een BLOG.  Maar nu stop ik echt. We gaan naar bed: 21.30 uur. MijnMaatje hangt al knikkebollend als een oud manneke in zijn stoel en ik val ook bij boven mijn laptop in slap.
Morgen is er weer een dag! De laatste van deze Camino!








vrijdag 13 mei 2022

Camino Anders dan anders III Dag 29 "Een goed leven is het grootste gevaar voor een geweldig leven."

Wat een weer is het hier. Uit de wind heerlijk warm en zonnig, maar in de wind minstens windkracht 5...  Wat een heftigheid. De hele tijd hoor je de wind. Het blaast door het huisje heen. Ik moet weer denken aan de weken in de blokhut 2 jaar terug. We sliepen toen met een muts op. Nou, dat kan hier momenteel ook.

Zo langzamerhand loopt deze Camino tot zijn einde. Bizar vind ik het dat ik hier zo gezond ben en in de Achterhoek ziek. Ik hoop dat het pollenseizoen voor mij daar voorbij is. De ene jaar is dat wel zo en het andere jaar niet. Ik leer steeds meer van hoe het verloop van de pollen per soort verloopt. Denk ik dat ik goed zit in Friesland, blijken de twee afgelopen jaren "milde" berkenpollenjaren te zijn. Maar goed, afgezien van de valpartij, heb ik, hebben wij hier een goede tijd.

Misschien was de valpartij ook wel nodig. Ik werd nu echt gedwongen tot een versnelling lager leven. Geen hardlopen en vervolgens 23 km lopen of hardlopen en 90 km fietsen. Ik loop kippeneindjes, haak, lees de Margriet van de camping, luister naar luisterboeken. Alleen echt een boek lezen is lastig. Vind veel romans gewoon niet leuk meer. Ik kan me er niet bij "dulden". 

Na 14 dagen kan ik inmiddels weer  wat kilometers lopen. Niet te lange stukken fietsen gaat ook. Zwemmen gaat als een tierelier. Maar aankleden en op een been of lang zitten....dat is nog wel een ding.

Vandaag was ik weer alleen. En had ook geen auto. Ik had geen plan voor een TOPDAG. Na een dag Leeuwarden gisteren, was een rustdag ook een betere optie. We zijn beginnen met hardlopen, maar dan 2 minuten hardlopen afwisselen met 2 minuten wandelen. Vervolgens vertrok MijnMaat naar zijn afspraak. Ik heb een paar uur gewerkt. Toen naar het zwembad gelopen. Een fikse wandeling, foei wat een wind. De fiets was geen optie. Ik heb bij 50 minuten gezwommen. 1425 meter en 57 banen volgens de Fittbit. Het moeten er altijd een even aantal zijn. Dus 58?? Daarna heerlijk in de beschutting bij het zwembad een uur in de zon gehaakt. Heerlijk. Vervolgens zag i in de app dat MijnMaatje alweer bij Bolsward was. Ik heb me gauw aangekleed en van de rand van het dorp kon ik met hem richting het tiny hous. 

Aan de ene kant baal ik van het feit dat ik niet kan lopen. Had graag het Odolphus pad afgemaakt en begonnen aan het Elfstedenpad. Maar de winst zit het goed kunnen slapen, geduld hebben om een halve zak walnoten kraken in de zon, na het zwemmen een uurtje haken en zo. Ik denk dat het leven van de afgelopen dagen was, zo als de psycholoog het bedoeld had.  Ik denk dat ik, ondanks dat het geen fysieke Camino was, toch weer zeer opgeladen thuis kom. We hebben goede weken gehad. 

Een versnelling lager leven hebben we hier flink kunnen oefenen. MijnMaatje hoorde toevallig vandaag net over een podcast " Het derde leven". Het blijkt dat toch een groot deel van de mensen in een gaat vallen. We denken dat we daar niet zo'n last van zullen hebben. We hebben veel hobby's en denken ergens ook nog wel weer wat werk te kunnen doen. We laten ons verrassen.

Maar ook zo'n leven hier heeft ook Camino kenmerken. De ontmoetingen die we dagelijks hebben zijn veel. Zo heeft de eigenaar van de camping ook in het onderwijs gewerkt en heeft de Nationale Onderwijsprijs in 2017 gewonnen. Met een prachtig project dat nu eigenlijk door heel Nederland wordt gebruikt. Het badpersoneel van het zwembad zijn ook geweldige bevlogen en betrokken mensen. De fietsers die hier aan komen. De opa met de kleindochter. Het bezoek aan het Repair Café in Bolsward.  De meneer uit de gevangenis gisteren. De zangeres uit het toneelstuk "Sperrgebiet" Wat een inspiratie en ervaring! 

De spreuk van vandaag komt van de mensen van Vertellis. Ook zo'n inspirerende groep. Het leven is goed hier. Maar zei zeggen:. "Vaak blijven we in onze comfortzone zitten. Veilig en vertrouwd. Maar de lessen, magische momenten en unieke gebeurtenissen liggen juist BUITEN onze comfortzone." Dus bij deze de opdracht: Wat voor iets spannends zou jij de komende tijd kunnen ondernemen?  Wij gaan per 1 augustus stoppen met onze banen. Wat we gaan doen??? Geen idee! Het goede leven laten we los, we gaan voor een geweldig leven. Hoe dat er uit ziet? Geen idee, we laten het gebeuren.

Voorlopig gaan we nog 2 dagen voor het goede leven! Met vanavond al iets heerlijks: uit eten! Voor het eerst in deze 3 jaar Friesland. Maar het geweldige leven komt nog wel! Na de zomer!

De uitleg bij de Spreuk van Vertellis

De pollenkalender vandaag. Veel rood, maar er is wind van zee en daar zijn geen pollen.

Hier wordt zichtbaar dat 2022 een mild polenjaar was. Zie de roodbruine golven.





donderdag 12 mei 2022

Camino Anders dan anders III Dag 28 Groene bladgroenten

Wat een dagje vandaag! Van de ene ervaring in de andere ervaring. Ontmoetingen en ontdekkingen. We hadden een dagje Leeuwarden op de agenda staan. Op de groene manier ons vervoerd! Met fiets naar Franeker, met trein naar Leeuwarden. Geen gezeur met parkeren en fiets op het dak en zo! Gewoon trein. Thermoskan mee, yoghurtjes mee. In Franeker broodjes en een zak wortels gehaald. Onze brandnetel quiche van gisteren, was zo lekker, dat we deze in een keer hebben op gegeten. Dus er was geen lunch.  Vandaar de broodjes. Met de vega kaas en eieren een lekker lunch! Zonder plan gaan we op pad.

Na het station worden we ontvangen door het groene loof van wandelende bomen. 1000 Bomen worden deze zomer door de stad verplaats op 11 punten. De bomen staan in bakken. Deze worden dus steeds verplaats. Een kunstproject.

Het is een mega drukke dag. Het lijkt wel of iedereen een personeelsfeest heeft. Wat een drukte. We zien liever het groene blad op het ruime platteland. 

Als eerste belanden we in het Fries museum. Altijd leuk. Tentoonstelling over het Franse licht. De  aangekochte Rembrandt "De Vaandeldrager" gezien. Ik wist niet dat het er was. Maar het was een gelukje om dit toevallig te treffen. Kosten €175 miljoen. Dit schilderij gaat allerlei musea langs, want het is gekocht door de regering. Leeuwarden mag als eerste, want de vrouw van Rembrandt Saskia, kwam uit Leeuwarden. Wist ik niet, maar vandaag geleerd. Er was een schoolklas en deze kreeg uitleg! Reuze handig! Ik wist wel dat zijn tweede vrouw Hendrikje Stoffels bij ons uit de buurt kwam. Wist niet precies waar...  Maar dat ze kunstverkoopster was? Ik dacht de huishoudster....Wiki pedia zegt: 

"Hendrickje Stoffels of Hendrickje Jegers (Bredevoort, 1626 – Amsterdam, juli 1663) was dienstbode en kunstverkoopster. Zij was een tijdlang de officiële werkgever van de Hollandse kunstschilder Rembrandt van Rijn (1606-1669), vanwege diens financiële problemen. Zij was tevens Rembrandts liefdespartner, de moeder van een van zijn drie dochters (die allen de naam Cornelia droegen) en mogelijk ook een van zijn schildersmodellen."

Ook was er een tentoonstelling hoe we duurzamer met plaatselijk materialen kunnen eten en bonen en wonen. Super interessant!  Fertile Grounds: een nieuwe blik op Friese veenweide met Christien Meindertsma. Heel erg interessant!

Een groot deel van Fryslân bestaat uit veenweidegebied. Veen speelt een essentiële rol in de globale klimaatcrisis, want verspreid over de aarde bevatten de veengebieden twee keer zoveel CO2 als alle bossen tezamen. Ook het VN-milieuprogramma herinnert ons eraan: de draslanden zijn de stille helden van het klimaatprobleem. Ondanks hun ecologische sleutelrol zijn de gebieden in gevaar. Turfwinning, intensieve landbouw en melkveehouderij hebben ervoor gezorgd dat het veen in rap tempo uitdroogt. Dat leidt tot de uitstoot van broeikasgassen en het verlies van biodiversiteit. Volgens klimaatexperts is het opnieuw nat maken van de veenweidegebieden de enige optie voor een duurzame toekomst. 

In het Verzetsmuseum, onderdeel van het Fries museum ging ik opzoek naar de bevrijdingsrokken. Ik was teleurgesteld dat ik ze niet kon vinden. Toen we de jassen aandeden, zag MijnMaatje ze in de hal. 15 verhalen van rokken met foto's! Prachtig. 
Klik hier voor de link voor verhalen.

Bij de Dille en Kamile scoorden we even een puimsteen voor de hakken van MijnMaatje. Is ook goed om de wc te poetsen. Ik kan me er niets bij voorstellen? Zo'n harde steen? Er blijft van het glazuur toch niets over. Maar ook je truien kan je er mee ontpillen! Dat zijn we natuurlijk ook echt nodig, met onze supersonische wandel outfit. Maar goed, als het maar helpt voor de hakken. Volgens mij had mijn moeder zo'n ding om de messen te slijpen, als ik het goed heb. Van de wc, naar messen. Je maakt wat mee!

In de hal zag ik toevallig een folder van een tentoonstelling "Noorderbreedte viert de vrijheid Verhalen die niet verloren mogen gaan" in de Blokhuisport. We hadden geen idee wat we konden verwachten. En zo belanden we in de "bak". Het blijkt een oude gevangenis te zijn. Tot 1988 was er geen sanitair. Gevangenen hadden een emmer in hun cel!  Maar nu is het een broeinest van leuke inspirerende activiteiten. 

DE BLOKHUISPOORT IS EEN CULTUREEL BEDRIJVENCENTRUM DAT GEVESTIGD IS IN HET LEVENDIGE CENTRUM VAN LEEUWARDEN. WAAR VROEGER GEDETINEERDEN ZATEN, WERKEN NU DE CREATIEVE GEESTEN DIE SCHUILGAAN ACHTER DE BEDRIJVEN DIE HIER GEVESTIGD ZIJN. IN EEN INSPIRERENDE OMGEVING WERKEN ROND DE 100 CREATIEVELINGEN APART VAN ELKAAR MAAR OOK VAAK SAMEN.

Klik hier voor de link 

De tentoonstelling Noorderbreedte was aardig. Ieder jaar rond 4 en 5 mei komen er levendige herinneringen aan de bevrijding naar boven bij de bewoners van de Noorder Breedte. Mooie herinneringen, maar ook hartverscheurende momenten, die diepe sporen hebben nagelaten in het levensverhaal van deze mensen. Er is een boek van gemaakt. De foto's zijn levensgroot afgedrukt en hangen in de gangen. 

Mensen zeggen wel eens dat Friezen stug zijn. Dat is onze ervaring niet. Elke gids hier is in voor een praatje en zo belanden we bij een gids, die geen bewakers is geweest, maar een gedetineerde. Een boeiend verhaal van een onschuldig gezeten gevangene. Hij kent de wereld dus van binnen uit. Hij heeft gezeten in Veenhuizen. Of wij dat kenden? Natuurlijk, kennen we dat. Ook gezeten? Dat niet, we hebben we vroeger gezongen met ons koor. Wat een verhaal! 
Het is te veel om op te noemen. Ook nog een verhaal over dat Verzetsmensen  gevangen heeft helpen ontsnappen. "Overval over de Blokhuispoort in Leeuwarden." Klik hier voor de link 

Er is in het gebouw ook een prachtige bied. Daar stuiten we op de "Zaadbibliotheek" toen ik het opzocht op internet kwam ik bij spermabanken. Dat was niet de bedoeling.  Maar ook weer reuze interessant Dit is een plek waar je gratis zaden kunt lenen en ruilen. Elke zadenbieblocatie heeft een wisselend assortiment zaden. Het zijn zaden van groenten, kruiden en bloemen. De zadencollectie bestaat uit zaden die terug zijn gebracht door leners, door tuiniers die hebben geoogst uit hun tuinen. Soms zijn er ook restanten van overgebleven biologische zaden van telers. Ik heb palmkoolzaad uit Joure geleend, platte peterselie uit Leeuwarden en bieslook uit Joure. Je mag de zaden gratis lenen. Als je zelf zaden hebt dan lever je weer wat in.

Helemaal "munt" van alle indrukken, gaan we weer naar ons groene vervoer, de trein. Met het stalen ros, gaan we pal tegen de wind in naar het tiny hous. In tegenstelling tot gisteren schijnt de zon vredig en uit de stevig wind eten we het toetje buiten. Wat een verschil. 

Ps: Gisteren waren er Franse fietskampeerders met een kind uit Lille. Brrrr.. Ik heb nog nooit zo slecht weer mee gemaakt voor fietskamperen!

Ps: De Gezondheidskalender zegt: Groene bladgroenten verlagen de kans op kanker!  

De groene bomen laan

De vaandeldrager van Rembrandt


Tentoonstelling bevrijdingsrokken

Puimsteen


De Blokhuistoren

Zadenbibliotheek

De zaden



Noorderbreedte



 












woensdag 11 mei 2022

Camino Anders dan anders III Dag 27 Geld hebben is mooi, zolang

Wat een weer. Het regent heer vreselijk. Het waait er ook nog eens bij! Zeker windkracht 5 misschien wel 6. Vanmiddag hebben we heerlijk wel een uur bij het zwembad gezeten in de zon. Af en toe een wolkje, maar wel uit de wind. Super lekker. Gratis en voor niks! Een geniet momentje.
Vanmorgen heb ik gewerkt. Hadden online gesprekken over de formatie en zo. Toen nog allerlei zaken geregeld voor weer een e herkenning. En dat lukte eigenlijk zo maar in een keer. We hebben heerlijk in de zon achter de heg het yoghurtje gegeten. Een heerlijk weertje.

MijnMaatje had het druk. Hij heeft yoghurt gemaakt. Dat liep niet helemaal soepeltjes, want hij had de melk te koud laten worden. Met kruiken heeft hij de yoghurt weer gewarmd en i.p.v. van 4 uur hebben we de yoghurt wel 8 uur in de isotas gehad.  Maar uiteindelijk: prima voorelkaar!
Ik zag ergens hier in een winkel een slowcooker, daar kun je ook yoghurt in maken. Dan houdt het kooktoestel het precies op temperatuur. Erg handig Maar kost natuurlijk wel weer stroom. Dan is een hooikist of isolatietas natuurlijk duurzamer. We moeten nu ook maar eens nadenken over inductieplaat. We komen op gas, maar betallen momenteel bijna 3 euro voor een kub.

Het gaat hier te keer... We merken dat de ramen kletteren en het regent. O zich niet erg, want een bui kunnen ze hier heel goed gebruiken. Wat zullen de  boeren blij zijn. 

MijnMaatje had ook havermout 3 in de pan gemaakt. Met een appel en walnoten. Met de 3 in de pan en de zwemkleden zijn we naar Witmarsum gelopen. Mijn hoofdpijn en nekpijn gaat, maar mijn billen,  oei.  Ik heb de pijnstillers wel nodig. Gleed ik vannacht ook nog eens van de onderste traptreden, toen ik naar de wc moest. Heel naar, want er gebeurde iets met mijn arm en nu doet mijn sleutelbeen ook zeer.  Ik had maandag mijn sorbetlepel van mijn yoghurtje verloren. Deze lag keurig achter het raam bij de gevonden voorwerpen. Hoe blij kun je dan zijn dat een servieslepel er toch weer is. Natuurlijk kan ik nieuwe kopen, maar het is toch wel fijn als je hem terug vindt. Uit de rugzak geleden.  Zwemmen gaat prima. Ik was als bijna weer terug op een baan, toen ik ontdekte dat ik op mijn rug lag... Dus dat gaat ook beter. Ik heb 1350 meter gezwommen in 45 minuten, zonder een centje pijn.... 
Maar de terug weglopen....... We gingen over mijn lievelingsweg op de dijk. Maar daar is het pad erg onregelmatig. Dan is 5,5 km toch nog wel even een tokkeltje, vonden mijn billen. 

We waren net thuis toen de regen begon. Ik kon nog net even weer een bak brandnetels knippen. Voor thee en voor de quiche zonder bodem. Ik zag een lekker recept een quiche met brandnetel, feta en citroen. De brandnetel smaakt een beetje als spinazie en combineert daarom erg goed met de feta en citroen. Ik had geen bodem, dus uiteindelijk was het een feta. En we hebben hem in een keer op gegeten. Erg lekker. 
Klik hier voor het recept. 
Aan mij nog even weer de taak om griesmeel te maken. Ik leer het inmiddels, inductie koken. Gewoon langzaam beginnen en er bij blijven. 

Onder tussen heb ik weer een griesmeelpuddinkje gekookt en een groet pan soep met van alles en nog wat. Restjes prei, wortel uit en champignon. Een een toetje met stukjes nectarine van het To Good To Go pakket die je nog kom gebruiken. Als of we uit eten gingen. Brandnetels voor niets, citroenen uit het pakket van vorige week. De restjes prei en groenten. Bijna voor niets gaat de zon op.

Het raast hier om het huis. Wat een verschil met zondag en maandag. Toen was het hier zo  "noflik" zoals ze in het Fries zeggen. Nu denk je dat het november is. 

De spreuk van vandaag helemaal is: "Geld hebben is mooi, zolang je niet het plezier verloren hebt in dingen die je niet met geld kunt kopen. " Van Salvador Dali, Spaanse schilder.
En de opdracht van vandaag luidt: "Noem drie dingen in je leven waaraan je plezier  beleeft, maar die je niet met geld kunt kopen." 

Nu mijn billen pijnlijk zijn, merk ik pas hoeveel plezier ik heb in wandelen en hardlopen. Gezondheid is niet te koop! Van een pelgrim vriendin hoorde ik dat ze een versleten heup heeft. Dat kan ook. En je kan geen nieuwe kopen.

Het toppunt van geluk is 's morgens in de vroegte lopen terwijl de dag wakker wordt. Vind ik ook een geluksmoment. En gewoon even kunnen breien en haken. Wordt ik ook blijk van. Ik heb ooit een paar jaar een mand met restjes gekregen. Daar heb ik al 40 polswarmers van de maakt en misschien ook wel 15 tasjes. Voor een vriendin hier in Friesland  had ik een tasje / netje gehaakt. Had ik een Friese koek in gedaan. Wel gekocht, maar het netje zelf gehaakt. Zag er leuk uit en het netje kan je weer gebruiken. Word ik ook zo blij van!

Mijn vriendin maakt me lekker met foto's van een rommelmarkt. Een hele schuur vol spullen. Dat kost dan wel geld, maar dat is voor het goede doel. MijnMaatje is nog niet zo happig op te gaan. We hebben spullen genoeg.......  Maar ik vind dat net schatgraven. 

Ik las ergens dat mensen "no spending weekend" deden een keer in de maand. Anders gaven ze ongemerkt altijd zo wel €200,00 uit. Heb ik niet zoveel last van. Wij hebben onze thermoskan en een lekkere lunch. Dan fietsen en wandelen...heerlijk. Kost niets en geeft veel plezier. Bovendien wandelen in de natuur is zo goed! Ik las ergens:

5 Voordelen van wandelen in de natuur
Groene landschappen verhogen het serotonine-gehalte. ...
Verse lucht bevat meer zuurstof. ...
Buiten wandelen triggert je brein en je geest. ...
Je zintuigen worden meer gestimuleerd. ...
De zon geeft ons vitamine d en optimaliseert hormonen

Gratis en voor niets!

Het was vandaag misschien geen TOPDAG. Maar wel een dag met fijne momenten, in de zon zitten, wandelen, zwemmen en koken. Dan heb ik bijna al mijn hobby's gehad. 
Inmiddels voelt het hier als orkaankracht. De wind waait me om mijn voeten. 




We waren al begonnen voor dat ik er aandacht om een foto te maken. 


dinsdag 10 mei 2022

Camino Anders dan anders III Dag 26 Geluk maakt een cirkelvormige beweging

Vanmorgen toch maar eens de "stoute" hardloop schoenen aangetrokken. Het viel nog niet mee. Wilde ik beginnen, regende het. Grrrr. Maar wie ben ik, de regen is heel hard nodig. Maar ook het hardlopen hield niet over. Gisteren ging het zwemmen fantastisch. Ik dacht nu ook maar eens hardlopen proberen. 2 minuten hardlopen en 2 minuten wandelen. Het ging.... Een klein rondje. Ik weet niet of de 10 km loop op 22 mei gaat lukken....

Ik had allerlei plannen voor de nieuwe topdag! Maar het regende een beetje en het waait. Volgens mij windkracht 5! Ik ben daarom maar naar Franeker gelopen met de afspraak dat MijnMaatje me daar dan ophaalt als hij terug komt van zijn werk! Lekker de stevige wind in de rug.

Met de fiets is het 11 km. Afhankelijk waar je in Franeker moet zijn. Uiteindelijk heb ik 15 km gelopen. Samen met het hardloop rondje iets te overmoedig! Ik had helemaal geen pijnstillers meer gebruikt gisteren. Maar vanmiddag toch maar langs het Kruidvat voor paracetamol.  

De opdracht van vandaag: Richt je blik eens op cirkels vandaag. 
Ik snap geen bal( He,  een bal, rond, een cirkel toch?)  van de spreuk van vandaag. Maar toevallig is het vandaag een dag van rondjes en cirkels. Ik heb een hardloop "rondje" gemaakt. De windmolen voor het huisje kreeg vandaag zijn tweede molen wiek. Nog even dan draait deze ook rond.
Ik heb in Achlum een prachtig rondje om het dorp gelopen, gestruind door de weiden. Het huis van Haye Thomas gezien.  Bij Hitzum zag ik prachtige witte en gele bollenvelden. Met bollen. In de Martinikerk in Franeker heb ik nog even bij de Gaia gekeken. De prachtige grote wereldbol. 
Ik kreeg van het groentepakket van To Good To Go  9 nectarines. Ook prachtig rond, maar 6 van de 9 waren bedorven. Dat is wel jammer, natuurlijk!
Dan de kikkers. Het zijn er geen 7 kikkers meer in de sloot, maar lijkt het wel het publiek van de champions leage. Wat een kabaal!! Ik heb een geluidsfragmentje gemaakt. Oorverdovend!! Maar ook mooi om deze kringloop te volgen. Thuis bij de Markeplas hebben we het dril voor het eerst gespot eind maart. Nu overal kikkers.....
Klik hier voor het geluid!



Ik besluit eens te neuzen waar te spreuk vandaan komt. Ik vind dit.....
 
"Geluk lijkt veel op een draaideur. Het komt en gaat en zoals Donovan zei, geluk loopt in een cirkelvormige beweging. Soms lijken onze slechte tijden zwaarder te wegen dan de goede, maar als je je herinnert dat het altijd weer terugkomt, komt het goed. "  

Daar gaan we dan maar vanuit! Mijn billen ( he, ook rond, toch) doen knap zeer. Alleen het zitten op het roze zachte bankje in het tiny house gaat prima. Precies op hoogte.  Trap af op, maar trap af, brrrr. Gewoon een vreselijke spierpijn, zo voelt het. Iets te vroeg gestopt met de pijnstillers. Maar we hopen natuurlijk op betere tijden.

MijnMaatje volgt altijd mensen die op weg zijn naar Santiago of Rome. Ik hoor dan alle belevenissen zijdelings ook. Regelmatig leest hij wat verhalen voor. MijnMaatje volgt iemand die al naar Santiago was gelopen en nu dit jaar naar Rome loopt. Een dag voor Rome stopten de berichten. Nu hebben zijn kinderen een stukje geplaatst. De Pelgrim heeft zijn definitieve bestemming behaald. Alleen Rome niet meer.  Hij is plotseling aan zijn hart overleden. "Uit stof zijt gij geboren en tot stof zult gij wederkeren."  Weer een cirkelgang!

De molen bij Achlum

De bollenvelden bij Hitzum


Hier een wiek


Vandaag twee wieken